devami3



21

Pujol, Tarrega Okulu prensiplerine göre yazdıgı dört kitaplık metotta tırnaksız çalma

seklini önermektedir. Ancak, tırnak ile çalmak isteyenlere de 1. kitapta tırnakla çalmanın

yolları açıklanmaktadır. Tırnakla çalmak için, tırnagın, parmak ucunun etli kısmını çok az

geçecek kadar uzun olması gerektigi ve parmagın uç kısmının sekline uygun olması gerektigi

belirtilmektedir. Teli çekisin, parmagın tırnaga yakın olan etli kısmıyla baslatılması

gerektigini belirten Pujol, parmagın tel üzerinden kayarken, tırnagın dolaylı yoldan tele

degmesi gerektigini dile getirmektedir.11

Pujol, metodunun 1. kitabının 169. paragrafında, telin tırnak gibi sert bir cisimle

çekildigi zaman daha tiz ve metalik tınladıgını belirtmektedir. Bunun nedenini ise, tınlayan

sesin doguskanlarının baskın çıkmasına baglamaktadır. Ancak, sadece parmak ucu ile

çalındıgında, yumusak bir dokunun teli çekmesi nedeniyle, doguskan seslerin kayboldugu ve

temel sesin güçlü bir sekilde tınladıgı belirtilmektedir. Pujol, bu nedenlerle tırnaksız çalma ile

daha yumusak ve daha hacimli bir ton elde edilebilecegini savunmaktadır.12

Miguel Llobet’in ögrencisi olan Graciano Tarragó, yazmıs oldugu gitar metodunda

hocasının, tırnak ve parmak ucunu birarada kullanmaya yönelik bir teknikle gitar çaldıgını

belirtmektedir. Tarragó, bu teknigi uygularken basparmagın tırnaksız olması gerektigini

vurgulamaktadır.13

Andres Segovia (1893-1987), Aguado’nun ve hocası Llobet’in tırnak çalma teknigini

kullanmıstır. Tarrega’nın tırnaksız çalma konusunda görüsü soruldugunda; Segovia tırnak

kullanmamanın büyük bir hata oldugunu dile getirmistir. Segovia düsüncelerini “Gitarın

gürlügünü, tını ve renk farklılıgını azaltırsınız. Tarrega, gitarın gerçek dogasında var olan, tını

zenginliginden ve renk farklılıgından vazgeçti” seklinde belirtmektedir. Vladimir Bobri’nin

Segovia teknigini anlattıgı kitabında, tırnak kullanımının ayrıntıları açıklanmaktadır.

Gitaristin sahip olması gereken tırnak uzunlugunun nasıl olması gerektigi konusunda

okuyucuyu aydınlatmak amacıyla bir çizim kullanılmıstır.14 (Bkz.: Sekil 1)

11 Emilio PUJOL, Guitar School, Based on the Principles of Francisco Tàrrega, Book One, Editions Orphée,

Boston1983, s. 58

12 Emilio PUJOL, a.g.e., s. 49-50

13 Graciano TARRAGO, Metodo Graduado-Para aprender a tocar la Guitarra, Editorial Bolileau,

Barcelona, 1960, s. 8-9

14 Vladimir BOBRI, Eine Gitarrenstunde mit Andres Segovia, Hallwag Verlag, Bern und Stuttgart,

1977, (_lk Basım 1972) s.56


Sekil 1

Segovia’nın belirledigi tırnak uzunlugu

Söz konusu çizim incelendiginde; parmak göz hizasına getirildigi zaman, tırnagın

parmak ucunu az bir uzunlukta (1-2 mm.) geçmesi gerektigi görülmektedir. Ayrıca parmagın

tele degen ilk bölümünün kesinlikle parmagın etli kısmı oldugu vurgulanmaktadır.

Pujol’un tırnakla çalmak isteyenlere betimledigi tırnak sekli ile Segovia’nın önerdigi

tırnak sekli ve her iki gitaristin de önerdigi tırnakla çalma uygulanısının birbirine benzer

oldugu görülmektedir. Llobet’in Segovia’ya ders verdigi göz önünde bulundurulursa,

Segovia’nın tırnakla çalma konusundaki düsüncesinin temelini Llobet’den aldıgı sonucu

çıkarılabilir.

Belluci çalısmasında, günümüzde Segovia’nın etkisiyle gitaristlerin çogunun tırnakla

çaldıgını söylemekte; Segovia ve onun takipçilerinin popülerligi ve etkinlikleriyle bu konuda

kararın verildigini dile getirmektedir. Bellucci’ye göre bugün gitaristler tarafından tırnak

kullanımı konusunda büyük çogunluk hemfikir görünmektedir.

Tarrega Neden Tırnaktan Vazgeçip Parmak Ucu _le Devam Etti?

Tarrega’nın 1901’den itibaren tırnak kullanmamasıyla ilgili degisik kaynakların farklı

degerlendirmeler içerdikleri görülmektedir. Bu görüsler söyle degerlendirilebilir;

Arastırmacı Jesuo de las Heras, Tarrega’nın tırnak kullanımındaki degisimin adım

adım gelistigine dikkat çekmektedir. Ona göre Tarrega, ögretmeni Arcas gibi önce tırnakla

çalmaya baslamıs, daha sonra tırnaklarını giderek kısaltmıstır. Heras, Tarrega’nın en uygun

tırnak uzunlugunu ölümünden kısa bir süre önce belirleyerek, aynı zamanda bir kemancı olan

kardesi Vincente Tarrega’ya sözlü olarak aktardıgını; ancak Vincente’nin bu bilgileri

tekrarlayamadıgını dile getirmektedir. Dolayısıyla Tarrega’nın hem tırnakla hem de parmak

ucuyla çalmaya dönük bir teknik gelistirdigine inanan Heras’a göre Tarrega; Sor ve

Aguado’yu dogrudan izlememis olsa da, ikisi arasında seçici bir durusu oldugunu belirtmistir.

 devamı 4 tıkla